Dan ben je dertig

Veranderingen maken me vooraf bang
Dan stort ik me in de theorie maar
in de praktijk blijk ik onvoorbereid
dus stort ik achteraf helemaal in.

Dat is met uitjes en vakanties
of bij een eerste hondje.
Dat is bij nieuwe mensen leren kennen
en bij ander vrijwilligerswerk.

Zo zal het vast ook gaan bij moeder worden
hoewel ik er nu bewust niet voor kies
maar ik ben dertig en zorgzaam
en voel voor de toekomst een gemis.

Maar zwanger zijn; een veranderend lichaam
en dan een kind opvoeden, terwijl ik
autisme heb, vierentwintig uur per dag.
Dat is al vermoeiend voor twee.

Bovendien, wat als hij of zij
de diagnose overerft? Dat kan.
Dan zou ik het kindje wel begrijpen
maar een ander misschien niet.

Veranderingen
maken
me
bang.

Advertenties